χά…τι νομίζετε? Οτι αυτό είναι ένα χαρούμενο βλόγ? Λάθος. Αυτό το βλόγ τον τελευταίο καιρό πάσχει απο μελαγχολία.. Έχει λίγο τις μαύρες του. Τόσους μήνες τώρα κάτι το στεναχωρεί και το ρίχνει πολύ..΄Έχω δοκιμάσει τα πάντα..του έβαλα πεταλούδες και σκυλάκια χαρωπά, του άνοιξα τα χρωματάκια του μα τίποτα αυτό εκεί..ένα χαρωπό ποστάκι δε λέει να μας εμφανίσει..αλλά δε θα το πιέσω άλλο. Δεν αντέχω και εγώ άλλο βρε αδερφέ!!! Πιστεύω πως ένα πρωί θα ξυπνήσω, θα ανοίξω το πισί και όταν θα μπώ στο βλογάκι, αυτό θα με εκπλήξει με ένα ποστάκι τόσο χαρούμενο που θα μου φτιάξει τη μέρα. Το ξέρω οτι δε θα με προδόσει. Του έχω εμποστοσύνη… =0)))
…τίποτα να χαλάει την ευτυχία μας. Τίποτα να μας μελαγχολεί, κανένα άσχημο γεγονός να χαλάει την διάθεση μας. Και ότι στενάχωρο ακούσουμε η διαβάσουμε, η δούμε, το επεξεργαζόμαστε γρήγορα γρήγορα και το βάζουμε στο πίσω μέρος του ντουλαπιού, ποτέ μπροστά, να μη φαίνεται αμέσως με το πρώτο άνοιγμα…Έτσι, γιατί είναι δύσκολο να δεις κάποια πράγματα κατάματα. Γιατί μετά στρέφεις άθελα σου το βλέμμα μέσα σου. Και αυτό είναι το πιο δύσκολο. Να αντικρύσουμε την αλήθεια μας. Φοβόμαστε πολύ περισσότερα πράγματα απο όσα νομίζουμε..και δυστυχώς σπάνια στρέφουμε το βλέμμα βαθιά μέσα στη ψυχή μας. Είναι σχεδόν ακατόρθωτο όταν όλα σου πηγαίνουν καλά.. γι΄αυτό καμιά φορά πρέπει να πέρνουμε λίγο θάρρος και να ψάχνουμε λίγο καλύτερα τον εαυτό μας…
… Μεγάλη Ευδομάδα, Μεγάλα Νοήματα…ίσως τώρα είναι μια καλή στιγμή να κάνουμε και εμείς κάτι και για την ψυχή μας…
Πρόβλημα;Τι θα πεί πρόβλημα;Πρόβληματα έχουμε όλοι.Προβλήματα σπουδαία η προβλήματα μικρά.Προβλήματα που η λύση τους δεν είναι δύσκολη,προβλήματα που είναι άλυτα,προβλήματα φαντάσματα,προβλήματα αληθινά και πέρα για πέρα αξεπέραστα.Προβλήματα που σε κάνουν να τα σκέφτεσαι και να τα ξανασκέφτεσαι και προβλήματα ανεξήγητα.Μέσα απο τα μικρά η μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι, και μέσα απο τον τρόπο που τα αντιμετωπίζουν βγαίνει ένα και μοναδικό συμπέρασμα.Πώς αφού δεν τα επιλέγεις, μαθαίνεις με τον καιρό να ζείς με αυτά.Και αυτό μπορεί να μην λύνει το πρόβλημα, αλλά το μεταονομάζει.Το μετατρέπει σε καθημερινότητα,σε δεδομένο βασικό για την πορεία της ζωής σου,και καθοριστικό για την ύπαρξη σου την ίδια.Απαραίτητο και αδιάσπαστο στοιχείο της προσωπικότητας σου.
Τα προβλήματα μας είμαστε εμείς.Είναι η ιδιαιτερότητα μας.Τα προβλήματα μας καθορίζουν την ίδια μας τη ζωή περισσότερο απο τις ίδιες μας τις επιλογές.Ίσως και να είναι η ισορροπία που δε μπορούμε να κρατήσουμε εμείς οι ίδιοι.Δεν επιλέγουμε τα προβλήματα μας.Ή μάλλον σχεδόν δεν τα επιλέγουμε.
Εύχομαι όταν υπάρχουν προβλήματα να βρίσκεται αργά η γρήγορα η λύση, και όταν δεν μπορεί να βρεθεί είτε γιατι δεν υπάρχει τρόπος είτε γιατι δεν υπάρχει λύση, να δίνει ο Θεός τη δύναμη και την υπομονή να γίνονται αποδεκτά(ναι αποδεκτά) και τρόπος ζωής.Οι άνθρωποι λοιπόν που τα προβλήματα τους γίνονται τρόπος ζωής τους ανήκουν σε μια καλύτερη και ανώτερη πάστα ανθρώπων(όπως θα έλεγε και ο φυσικούλης μου) και δίνουν σε όλους εμάς ένα μήνυμα ανεκτίμητο : ότι αυτή η ζωή είναι ένας αγώνας, ένα παιχνίδι,ένας κύκλος,μια δοκιμασία πολύ πιο κρίσιμη απ΄ο,τι φανταζόμαστε,ένας πίνακας που το νόημα του δεν βρίσκεται πάνω σε αυτόν αλλά πίσω απο αυτόν.
…πανικού.. Έτσι το λένε αυτό το απαίσιο συναίσθημα του -τέλους-
Το συμπέρασμα είναι ένα.Ότι όλα όσα μας συμβαίνουν είναι θέμα άσχημων σκέψεων, κακής ψυχολογικής κατάστασης, και φόβου.Τα μάτια μας φιλτράρουν και αποθηκεύουν τα πάντα στο μυαλό,σε ένα σημείο όπου κάθονται μαζί οι υποσεινήδητες σκέψεις και οι φοβίες.Εκεί στα κατώτερα στρώματα του μυαλού πιέζονται και με το πέρασμα του χρόνου αυτό γίνεται όλο και χειρότερο.Και έτσι ξημερώνει μια ωραία ημέρα,ηλιόλουστη,και εκεί που δε το περιμένεις,χωρίς να σε ρωτήσει κανείς,αυτό βρίσκει μια μικρή τρύπα για να βγεί απο το κεφάλι σου(τρύπα όπως λίγη κούραση,λίγο άγχος και λίγη αυτοκαταστροφική διάθεση) και τσούπ…βγαίνει!!!ΩΩΩωωω ναι!!!Είναι απίστευτο..Είναι μία συναρπαστικά απερίγραπτα απαίσια κρίση ότι εσύ τελειώνεις εκείνη ακριβώς τη στιγμή εκεί ακριβώς που βρίσκεσαι.
Όλα είναι θέμα διαχείρισης του μυαλού μας.Όχι του μυαλού που προγραμματίζει και λύνει μαθηματικές συναρτήσεις.Αλλά του μυαλού που ελέγχει και ταξινομεί τους φόβους μας.Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτα.Στο σώμα μας εάν υπήρχε ένα άλλο μυαλό να κρίνει, να σκέφτεται και να αποφασίζει για εμάς δε θα το έθετε ποτέ σε αυτή την κατάσταση συναγερμού..γιατί πραγματικά έτσι έρχεται η τρέλα.Σιγά σιγά εμείς τρελαίνουμε τα νεύρα μας και στο τέλος δε ξέρουν πως να αντιδράσουν.
Τελικά το πιο σημαντικό είναι να αφήνουμε τον εαυτό μας ήσυχο.Σίγουρα μπορείς να τρελαθείς εάν το επιδιώξεις αρκετά.Όμως καλύτερο σίγουρα είναι να εμπιστευόμαστε και λίγο το σώμα μας..καμιά φορά περισσότερο απο το μυαλό μας.Δεν αποφασίζουμε εμείς για το πότε θα έρθει το τέλος μας.Δεν αποφασίζουμε εμείς για το πού θα έρθει.Όπως επίσης δεν αποφασίζουμε εμείς για το πώς θα έρθει.Εμείς αποφασίζουμε μόνο για τις επιλογές μας.Και αυτές πραγματικά καθορίζουν τα πάντα.-
…άλλη εξεταστική!!!!!!Βαρέθηκα να δίνω μαθήματα..νομίζω οτι μετά το τέταρτο έτος πρέπει να μας δίνουν τα πτυχία μας κ μόνο για την εμπειρία που έχουμε μαζέψει τα προηγούμενα χρόνια..
αν μιλήσουμε όμως και λίγο σοβαρά..πραγματικά κάθε φορά στην εξεταστική μαζεύω τόνους απογοήτευσης..γιατί πέρα απο το διάβασμα, τον προσωπικό κόπο του κάθε φοιτητή,και την τύχη συμβαίνουν τόσες αδικίεεεες μα τόσεςςς πολλές που με κάνουν και βαριέμαι και μετανιώνω για τον κόπο μου και τα θέλω μου..Μερικοί άνθρωποι λούζονται με αστεροσαμπουάν που τους χαρίζει γνώση ξαφνική και διάθεση τριανταφυλλένια και φυσικά γράφουν καλά και το ξέρουν πρίν ακόμα πάρουν τα θέματα στα χέρια τουςςς..και ας είναι το προηγούμενο βράδυ στα μπουζούκια..και ας μη ξέρουν να κάνουν μια απλή System.out.println(”Gamo#$%@#$%#@“);
και αυτό το αξιολάτρευτο καλοκαίρι!Τι είναι άλλωστε?Ένας μήνας δεν είναι καλά καλά και γεμάτος.Άσε τους γάμους τις βαφτήσεις και τις γιορτές τι μένει?Λίγες μέρες που δε ξέρεις πως και που να τις μοιράσεις.. Ναι αγαπητό μου βλογάκι που τόσο καιρό σε έβλεπα μοναχικό και έρημο..Δεν προσπαθώ να σου δικαιολογηθώ..απλώς περίμενα να νιώσω την ανάγκη ωστέ να γράψω..Άσε που η ιδέα να γράφω εδώ μόνο τέσσερις φορές κάθε εποχή έχει πλάκα
..Βλέπω μπροστά ένα χειμώνα που μόνο ο Θεός ξέρει τι μπορεί να μας φέρει.. Aλλά τον βλέπω ακόμα πολύ μπροσταάαα…
…μου φαίνεται η πιο τέλεια αλλά κ η πιο περίεργη απο εγκλιματι-στικής (:P) άποψης. Μπήκε το καλοκαίρι τόσο απότομα..σε ένα βράδυ. Πρώτα με τη μυρωδιά της ατμόσφαιρας όπου ξεχωρίζεις ένα άρωμα λουλουδιού πίσω απο τη μυρωδιά του θερμαϊκού και του καυσαερίου και μετά με τα κίτρινα λουλούδια έξω απο τη σχολή που 4 χρόνια τώρα κάθε τέτοια εποχή ανθίζουν και μυρίζουν πανέμορφα και έντονα κάθε πρωί που έχει πολύ ήλιο!!! Το μόνο που μένει λοιπόν είναι λίγη αλμύρα..έτσι για το “βάπτισμα”, το καθαρά και αδιαπραγμάτευτα καλοκαιρινό!
…υπάρχει πιο ωραίο πράγμα απο τις κουλ-χαζουλο-τρελλο-αστειο-γιαγιάδες??? Κάθε μέρα συναντώ και μια τέτοια γιαγιά…Στο αστικό να έχει ραδιάκι και να ακούει παπαρίζου μαζί με τη φίλη της ενώ ταυτόχρονα κουτσομπολεύουν..Στο δρόμο με τέρμα χτενισμένο το λιγοστό μαλλί, τρέντυ τύπου μπέρμπερι τσάντα, νυχάκι ροζ και αμέτρητα κοσμήματα, στα ραμπι τιούζτει για καφεδάκι με τις φιλενάδες σούπερ σούπερ κούλ αραχτές με το τσιγαράκι, στη..πολυκατοικία μας με μώβ μαλλάκια και μωβ πουλοβεράκι, στο σουπερμάρκετ με το συμπαθέστατο καροτσάκι γνωρίζοντας τα ονόματα απο όλες τις κοπέλες των ταμίων (και όχι μόνο φαντάζομαι), και τέλος σπίτι μου..να βλέπει φωτογραφίες στο λάπτου και να θέλει να μάθει να το χρησιμοποιεί και μόνη της!!! =0)
Σήμερα ξύπνησα ..απο το γέλιο. Μου βγήκε ένα ξαφνικό όχι έντονο αλλά αρκετό για να με ξυπνήσει γέλιο!!!Είδα ένα αστείο όνειρο και μου έφερε αστείο..τοσό απλο!!!Τόσο απλό; Όχιιι!!! Το όνειρο αφορούσε μια πιπεριά..αυτό τουλάχιστον θυμάμαι..η οποία πιπεριά έγινε μετά (άνοιξε) ομπρέλα!!!Εντάξει είναι φευγάτο όνειρο..αλλά μου φάνηκε τόσοοο μα τόοοσο πολύ αστειο.
Πού θέλω να καταλήξω?
Γελάμε με πράγματα που θεωρούμε αστεία..τα μωρά με πράγματα απλά και όχι τόσο αστεία..και πιστεύω πως το υποσεινήδητο μας γελάει με τα ίδια αυτά πράγματα που ένα μωρό θα γελούσε..αλλιώς πως μπορεί να μου φάνηκε τόσο αστείο το όνειρο “πιπεριά”?Κάτι το οποίο τώρα δε βρίσκω αστείο!!!Στον ύπνο ανταποκρινόμαστε με βάση του τι υπάρχει στο υποσεινήδητο..άρα κάποια λειτουργία στον εγκέφαλο μας όταν ξυπνήσουμε βάζει πίσω το υποσεινήδητο που ήταν μπροστά στον ύπνο και βάζει μπροστά την συμπεριφορά..Και έτσι έχουμε δύο επίπεδα αντίδρασης..Άρα ενώ θα μπορούσαμε να γελάμε πιο συχνά και με πιο απλά πράγματα η λειτουργία αυτή μας κάνει να μη γελάμε και τόσο εύκολα..Είναι φυσιολογικό γιατι πολύ απλά μεγαλώσαμε..αλλά ξεχάσαμε πως είναι να γελάς με απλά πράγματα..τόσο μικρά..τόσο ωραία..Ήταν ωραίο ξύπνημα αλήθεια!!! =0)
χά…τι νομίζετε? Οτι αυτό είναι ένα χαρούμενο βλόγ? Λάθος. Αυτό το βλόγ τον τελευταίο καιρό πάσχει απο μελαγχολία.. Έχει λίγο τις μαύρες του. Τόσους μήνες τώρα κάτι το στεναχωρεί και το ρίχνει πολύ..΄Έχω δοκιμάσει τα πάντα..του έβαλα πεταλούδες και σκυλάκια χαρωπά, του άνοιξα τα χρωματάκια του μα τίποτα αυτό εκεί..ένα χαρωπό ποστάκι δε λέει να μας εμφανίσει..αλλά δε θα το πιέσω άλλο. Δεν αντέχω και εγώ άλλο βρε αδερφέ!!! Πιστεύω πως ένα πρωί θα ξυπνήσω, θα ανοίξω το πισί και όταν θα μπώ στο βλογάκι, αυτό θα με εκπλήξει με ένα ποστάκι τόσο χαρούμενο που θα μου φτιάξει τη μέρα. Το ξέρω οτι δε θα με προδόσει. Του έχω εμποστοσύνη… =0)))
